In de twaalfde editie van Strade Bianche Donne brak de koers al snel open. Op de eerste gravelstroken brak het peloton meerdere keren en toonden de rensters van de geel-zwarte formatie zich alert vooraan. Toch was het wachten op de finale, waarin het verschil echt werd gemaakt.

Op de langste strook van de dag, de San Martino in Grania, begon de finale. Op de oplopende gravelstroken wisten Femke de Vries, Vos en Ferrand-Prévot met de besten mee te klimmen, waardoor ze in een elitegroep van twintig rensters aan de laatste gravelstroken begonnen.

Met nog 40 kilometer te gaan kreeg Ferrand-Prévot te maken met mechanische problemen, waardoor ze uit de kopgroep – waarin Vos zich bevond – werd teruggeslagen. De 38-jarige Nederlandse toonde zich in de finale sterk, wat haar een zevende plaats opleverde.

“Het was een hele bijzondere koers,” blikt Vos na afloop terug. “Ik heb in de finale alles gegeven, maar ik voelde al dat er niet meer veel in de benen zat. Je hoopt dat je in de aanloop naar de slotkilometer nog kan herstellen, maar de klim naar Piazza del Campo liegt niet. Het was zeker een mooie koers om weer terug te keren in het peloton.”

Waar Vos de finale kleurde, kon Ferrand-Prévot dat helaas niet doen. “Ik kreeg op een slecht moment mechanische pech, waardoor ik van fiets moest wisselen. Ik probeerde daarna terug te keren, maar toen we de verkeerde weg volgden, waren de kansen verkeken. Het gevoel was goed en ik had in de finale graag aangevallen, maar helaas heb ik niet kunnen zien hoever ik zou komen.”