“Ik denk dat dit persoonlijk een van mijn beste seizoenen ooit was”, begint Affini. “Het begin van het seizoen was wat moeizamer door alle valpartijen van onze kopmannen, maar ook in die periode beleefden we mooie momenten. Matteo’s overwinning in Parijs-Nice en Olav’s ritsucces in de Giro zullen me nog lang bijblijven.”

Kort na een intense Vuelta, waarin het Affini lukte zijn tweede grote ronde van het jaar te voltooien, brak een periode van glorie aan voor de Italiaan. In het Belgische Hasselt legde de 28-jarige hardrijder beslag op de Europese tijdrittitel. Eén dag later lukte het Affini ook om zich samen met zijn ploegmaats te kronen tot Europees kampioen op de Mixed Relay. Enkele weken later behaalde Affini op het WK in Zürich op beide onderdelen brons.

De weken tussen het EK en het WK omschrijft Affini als het hoogtepunt van zijn carrière. “Die periode was zonder twijfel ook de beste periode van mijn seizoen, en eigenlijk ook van mijn hele carrière. Het waren bijzondere momenten die ik me altijd zal blijven herinneren”, aldus de Italiaan.

Het EK tijdrijden kwam kort na de Vuelta, wat een extra uitdaging vormde. “De Vuelta was echt zwaar, en ik had nog nooit eerder een tijdrit gereden zo kort na de finish van een grote ronde. Ik wist dus niet wat ik moest verwachten”, legt Affini uit. “Ik zat niet lang in de hot seat, slechts een paar minuten. Het spannendste moment was toen Stefan Küng zijn tijd neerzette op het tussenpunt. Vanaf dat moment begon ik er iets meer vertrouwen in te krijgen. Uiteindelijk zag ik dat het hem niet meer lukte in de buurt te komen van mijn tijd, waardoor ik mijn handen in de lucht mocht steken.”

Na zijn overwinning dacht Affini meteen aan zijn grootvader, die eerder dit jaar overleed. “Ik dacht meteen aan opa. Hij is aan het begin van het jaar overleden, en ik weet zeker dat hij het geweldig had gevonden om mij te zien winnen. Hij geloofde altijd dat ik het kon. Daarna keek ik vooral uit naar het moment dat ik mijn familie kon zien. Zij waren in Hasselt om me aan te moedigen.”

De overwinning in de tijdrit op het EK gaf Affini een enorme moraalboost. “Ik zou nog net niet zeggen dat ik er vleugels van kreeg, maar het was zeker een bevestiging van mijn vorm”, geeft hij eerlijk toe. Over zijn aanpak blijft hij nuchter. “We hebben dit jaar eigenlijk niets anders gedaan dan in voorgaande jaren. Ik ben gewoon blijven werken en trainen op de tijdritfiets, en samen met het team hebben we de materialen verder geoptimaliseerd. Deze prestaties beloven ook weer het nodige in de richting van 2025.”