Het peloton vertrok in Siena voor een tocht van 203 kilometer, met onderweg 64 kilometer aan onverharde grindstroken. Na ruim een half uur koers werd de vroege vlucht gevormd met daarbij Tim Rex, die zijn eerste seizoen in de hoofdmacht van Team Visma | Lease a Bike rijdt. Rex maakte vorig seizoen nog deel uit van de opleidingsploeg van de geel-zwarte formatie. De 21-jarige Belg en zijn acht medevluchters kregen weinig ademruimte. Op iets minder dan tachtig kilometer van de finish werd het negental weer ingerekend door het peloton, waarin UAE Team Emirates-XRG een hoog tempo oplegde. 

Rex genoot van zijn eerste Strade Bianche. “Het was een zware koers, maar ik heb ervan genoten”, zegt hij. “Aan de voet van de Monte Sante Marie kwam het peloton ons voorbijgevlogen. Ik probeerde nog even aan te haken, maar daar ben ik mezelf wat tegengekomen. Ik was al heel blij dat ik de kans kreeg om te starten in deze mooie koers. Het was alvast een mooie ervaring.” 

Enkele kilometers later volgde de strook van Monte Sante Marie, die in eerdere edities een sleutelmoment bleek. Ook dit keer was dat niet anders: op de elf kilometer lange gravelstrook met venijnige hellingen plaatste Pogačar zijn versnelling. De wereldkampioen vertrok voor een lange solo. In de achtervolgende groep maakte onder anderen Jorgenson een sterke indruk. 

Jorgenson zette de achtervolging in samen met Tom Pidcock, Isaac Del Toro, Romain Grégoire en Paul Seixas. Dat viertal kreeg niet veel later gezelschap van een achtervolgende groep, met daarbij ook Van Aert. Lange tijd maakte een omvangrijke groep jacht op de wereldkampioen, maar dichterbij kwamen ze niet. Uiteindelijk werd er opnieuw een schifting gevoerd. Een groep van zeven, met daarbij Jorgenson, ging strijden om de podiumplaatsen. 

Pogačar reed ondertussen onbedreigd naar zijn derde opeenvolgende overwinning in Siena. Achter hem wisten Seixas en Del Toro nog te demarreren uit de achtervolgende groep. De Fransman en de Mexicaan mochten mee op het podium. Na een zware finale finishte Jorgenson uiteindelijk als achtste. Ploeggenoot Van Aert knokte zich nog naar de tiende plek. 

“Ik ben tevreden met een achtste plek”, reageert Jorgenson na afloop. “Op een cruciaal moment reed ik lek, maar gelukkig was Pietro (Mattio) in de buurt om me zijn fiets te geven. Ik ben hem daar enorm dankbaar voor. Kort daarna kon ik zelf weer van fiets wisselen, net voor de Monte Sante Marie. Op dat moment had ik al veel energie verbruikt om terug te keren, dus probeerde ik vooral het hoge tempo te volgen. Daarna besloot ik alles te geven en te zien waar het schip zou stranden. Gezien de omstandigheden kan ik leven met dit resultaat.” 

“Ik kan absoluut leven met een plaats in de top tien”, zei Van Aert. “Ik heb de wedstrijd gereden zoals ik had gehoopt. De beslissende aanval kwam op de Monte Sante Marie en die strook liegt niet. Op dat moment voelde ik dat ik nog net dat beetje tekortkwam om dat tempo te volgen. Het was een zware koers, maar het was zeker een bemoedigende prestatie gezien mijn moeizame voorbereiding. Nu is het zaak om een goede Tirreno-Adriatico te rijden, waarna ik mijn pijlen zal richten op Milaan-San Remo.”