Op het heuvelachtige parcours in en rondom Stuttgart toonde Eva van Agt zich aanvalslustig. De 27-jarige Nijmeegse demarreerde in de eerste van de in totaal drie finalerondes en kreeg enkele rensters met zich mee. De groep kwam echter niet weg, waarna Nooijen, Gasparrini en Mareille Meijering er in de slotronde met z’n drieën vandoor gingen.

Nooijen nam de laatste anderhalve kilometer voor haar rekening en trok de sprint van ver aan. Even leek ze het vol te kunnen houden tot de streep, maar Gasparrini was haar net te snel af. "Ik heb gedaan wat ik kon", vertelt Nooijen na afloop. "De anderen namen niet meer over, dus ik wist dat ik vroeg moest aangaan en me niet moest laten verrassen. Het was een lange sprint en ik kon het net niet staand volhouden. Toch ben ik blij met het resultaat, want ik heb er alles aan gedaan."

Volgens Nooijen heeft de hele ploeg een dijk van een wedstrijd gereden. "Als team reden we een agressieve koers. We kwamen alle klimmetjes goed over en zaten overal bij als er werd aangevallen. Mijntje verrichtte in de laatste ronde supergoed werk door het gat met de koploopster te dichten. Op de laatste klim was het volle bak omhoog en toen kwamen we met z’n drieën los. Vanaf daar was het nog maar twee kilometer tot de finish."

Nooijen besloot vervolgens door te rijden. "Het was een beetje gokken. Aan de ene kant wilde ik de sprint niet van kop af aangaan, maar aan de andere kant wilde ik ook niet dat het peloton terugkwam, want dan waren de kansen minder groot om voor de winst te rijden. Ik ben dus maar door blijven rijden en dat resulteerde uiteindelijk in een tweede plek."