In de 117e editie van de Italiaanse voorjaarsklassieker waren alle ogen gericht op de laatste 50 kilometer. Richting de voet van de Cipressa toonde de geel-zwarte formatie zich goed gepositioneerd van voren.

Vlak voor het opdraaien van de scherprechter ging het mis. Pogacar ging onderuit, waarna ook Van Aert en Jorgenson betrokken raakten bij de valpartij. De twee kopmannen moesten in de achtervolging, maar wisten voor de Poggio de aansluiting te maken bij de achtervolgende groep.

Van Aert werd vervolgens op de slotklim goed gepositioneerd door zijn ploeggenoten, waarna hij in de slotkilometers wist te demarreren uit de achtervolgende groep. De 31-jarige Belg toonde zijn klasse en wist de derde plaats veilig te stellen.

“Als het moment er zou komen, was het plan om het te proberen,” blikt Van Aert terug op zijn aanval in de slotkilometers. “Helaas was het niet voor de overwinning, maar na de valpartij en mijn fietswissel was dit het hoogst haalbare. We hebben ons als team goed teruggevochten en we zijn blijven geloven in een goed resultaat. Ik ben heel erg blij met mijn podiumplaats.”

Ondanks dat Van Aert trots is op zijn prestatie, vindt hij het jammer dat hij zich niet heeft kunnen meten met zijn grote concurrenten. “Het is jammer dat ik niet heb kunnen meestrijden voor de overwinning, maar het is wat het is. Ik ben blijven vechten na de valpartij en heb het maximale eruit gehaald. Dat ik uiteindelijk nog als derde mag finishen, is natuurlijk heel mooi.”