Nadat een vroege vlucht in de finale was ingelopen, ontstond er een kopgroep met alle grote namen met voor Team Jumbo-Visma naast Roglic ook Jonas Vingegaard. Op de slotbeklimming was het aanpoten voor Roglic om het tempo te kunnen volgen. Hij kwam in de slotkilometer terug aansluiten en werd in de sprint voor de derde plaats geklopt door Adam Yates.

Roglic was dan ook realistisch. “Ik moet tevreden zijn met deze vierde plaats. Ik heb gestreden voor wat ik waard was. Ik had gewoon de benen niet vandaag. Als ik had gekund, was ik zeker met Pogacar meegegaan toen hij ten aanval trok. Het was de hele dag erg afzien. Natuurlijk had ik dit monument heel graag op mijn naam willen zetten, maar het zat er vandaag niet in.”

Ploegleider Grischa Niermann ziet het net zo. “We hebben gestreden voor wat we waard waren. Het was geen slechte koers, maar uitmuntend was het ook niet. Primoz gaf in de finale aan niet meer top te zijn. En Jonas was ook al eens gelost. We zijn op waarde geklopt. We willen altijd winnen. Vaak lukt dat met een renner als Primoz. Maar het kan niet altijd feest zijn. Slechtere dagen horen er ook bij. Het was een doel om in het najaar een monument te winnen. Dat is niet gelukt. We gaan het deze winter goed analyseren om dit in de toekomst wel te kunnen bewerkstelligen.”