In de vlakke openingsfase kozen vijf renners het hazenpad. In omstandigheden die passen bij een voorjaarsklassieker volgden de aanvallen in het heuvelachtige tweede gedeelte elkaar snel op. De wind, regen en kou bemoeilijkten de laatste fase van de koers. Van Aert reageerde vrijwel altijd attent, met het klassement in het hoofd. Op zo’n vijftig kilometer van de streep koos Mathieu van der Poel de aanval, om vervolgens na een man-tegen-mangevecht solo aan te komen in Castelfidardo.

“De barre weersomstandigheden maakten de koers alleen maar zwaarder. Ik kreeg het met name in de afdalingen echt koud. Het leek wel een beetje op ‘survival of the fittest’”, vertelt Van Aert. “Ik heb in de laatste ronde gevochten voor wat ik waard was. De beste mannen zaten echt vooraan in koers en kwamen dus ook bovendrijven. Ik heb mijn focus op Pogacar gehouden, omdat Van der Poel al ver stond in het klassement.”

De winnaar van de openingsetappe denkt niet dat hij nog voor eindwinst gaat meedoen. “Voor de start had ik het idee dat ik mogelijk nog wat tijd kon pakken vandaag. In de laatste ronde viel alles uit elkaar en was het gewoon de wet van de sterkste. Het is geen schande om door Tadej eraf te worden gereden bergop. Ik ga dat verschil van 1’15 in een mogelijke sprint morgen en korte tijdrit op dinsdag niet meer goed maken. De komende twee dagen kan ik nog voor ritoverwinningen gaan. Daar heb ik nog zeker motivatie voor.”