De elfde etappe voerde het peloton vanuit het regenachtige Vichy naar de finishplaats Nevers. Op het grotendeels vlakke parcours lagen twee korte, weinig noemenswaardige beklimmingen. In het eerste uur van de koers slaagden vier renners erin weg te rijden uit het peloton. Hun voorsprong liep nooit verder op dan anderhalve minuut. 

In een razendsnel tempo legden de renners de kilometers af. De vroege vluchters werden op zes kilometer van de finish ingerekend door het peloton. Daarna begonnen de ploegen met sprintambities zich op te maken voor een nieuwe massasprint. Daarin bleek Wærenskjold uiteindelijk de snelste. Met een gemiddelde snelheid van 50,9 kilometer per uur was deze rit de snelste Touretappe uit de geschiedenis. 

"Iedereen is deze etappe goed doorgekomen", blikt ploegleider Marc Reef terug. "Vanaf de start lag het tempo bijzonder hoog. Daardoor was er eigenlijk weinig nervositeit in het peloton. Jonas zat steeds goed gepositioneerd, omringd door zijn ploeggenoten. In de finale mengden we ons niet in de strijd om de ritzege. Op naar morgen."