Nadat Van Aert op de Knokteberg al een eerste keer de gashendel had opengedraaid, besloot de Belg op Berg Ten Houte samen met zijn ploeggenoten Benoot en Jorgenson pas echt flink aan de boom te schudden. De hele ploeg was betrokken bij de aanval, waar Tosh Van der Sande, Per Strand Hagenes en Edoardo Affini het voorbereidende werk deden en Dylan van Baarle daarna in de achtervolgende groep de tegenaanvallen controleerde.

In een mum van tijd reden Van Aert, Benoot en Jorgenson naar de kop van de koers, waar enkel Powless in staat was aan te pikken bij het inmiddels ontketende drietal van Team Visma | Lease a Bike. Met een goede samenwerking breidde het kwartet de voorsprong op het voltallige deelnemersveld gestaag uit. 

Duidelijk werd dat het viertal vooraan om de zege ging strijden. Nadat Jorgenson zich eerst op kop zette, nam Benoot het aantrekken van de sprint voor Van Aert voor zijn rekening. De Belg, die vorig jaar nog hard ten val kwam in Dwars door Vlaanderen, nam op tweehonderd meter van de finish over, maar werd daarna geveld door krampen. Zo bleef Team Visma | Lease a Bike, ondanks de imponerende dag, met lege handen achter.

“Ik reken me deze teleurstelling heel erg aan”, nam Van Aert na de finish zijn verantwoordelijkheid. “Dit is mijn fout. Ik vertelde Tiesj, Matteo en de ploegleiding dat we moesten gaan voor een sprint. Ik had er vertrouwen in dat we Neilson daarin konden verslaan, maar nu dat niet is gelukt kan ik enkel zeggen dat we een hele grote fout hebben gemaakt. Als je met drie man in een groep van vier niet weet te winnen, heb je niet alles perfect gedaan. Het was mijn opdracht, dus ik draag nu ook de verantwoordelijkheid.”

“Ik gunde Wout de zege meer dan dat ik zelf wilde winnen”, stelt Benoot. “Ik denk dat we een goede koers hebben gereden, maar dat het uiteindelijk niet bestempeld kan worden als perfectie. In de laatste ronde wilden we alle drie graag dat Wout zou winnen, met de editie van vorig jaar in gedachten. We hebben een risico genomen en dat heeft verkeerd uitgepakt. Neilson verdient deze zege ook, want hij heeft sterk meegereden en zeker zijn duit in het zakje gedaan. Maar uiteraard hadden we hem meer het vuur aan de schenen moeten leggen. Wel denk ik dat we eindelijk weer hebben laten zien hoe we graag willen koersen. Naar dat goede gevoel zijn we een tijdje op zoek geweest, maar vandaag was het weer terug. We hebben getoond dat we in de breedte een heel sterk collectief zijn.”

Ook ploegleider Grischa Niermann probeert het positieve te zien na een teleurstellend eind. “Natuurlijk kunnen we niet spreken van een perfect plan als we de zege niet grijpen. Lange tijd was het ook te gevaarlijk om te demarreren vanuit de groep van vier, omdat het peloton nog te dicht zat. Op het laatst had het zeker gekund, maar we maakten als één team de beslissing om voor de sprint te gaan. Daar hadden we allemaal vertrouwen in. We hebben een mooie wedstrijd gereden, en ik heb er wel degelijk van genoten. Het was mooi geweest als we hadden gewonnen, maar de hele ploeg heeft vandaag een goede koers gereden. Dat geeft natuurlijk wel vertrouwen in de richting van alles wat er nog gaat komen in deze periode”, besluit de Duitser.