De tiende editie van Dwars door Vlaanderen bevatte in totaal tien heuvels en vijf kasseistroken, maar de hindernissen zorgden aanvankelijk niet voor afsplitsingen in het peloton. De eerste serieuze ontsnapping vond pas halverwege de koers plaats, toen Brodie Chapman solo op avontuur ging. De Australische kreeg een maximale voorsprong van anderhalve minuut, maar werd op zo’n twintig kilometer van de aankomst ingerekend.

In het laatste deel van de wedstrijd probeerden favorieten Elisa Longo Borghini, Ellen van Dijk en Annemiek van Vleuten uit alle macht een massasprint te voorkomen, maar mede door goed werk van Koster bleef het uitgedunde peloton bij elkaar. In de massasprint die volgde, kwam Swinkels als tiende over de streep.

"De tactiek was om mee te zitten in de aanval, maar dat bleek moeilijker dan gedacht", reageerde ploegleider Lieselot Decroix. "In de finale maakten Teuntje (Beekhuis), Anouska en Karlijn nog deel uit van het peloton, waarna we besloten om met Karlijn te gaan sprinten. De tiende plaats was uiteindelijk niet het resultaat waar we voor kwamen, maar ik denk dat ze allemaal veel van deze wedstrijd hebben geleerd."