Vanuit de start in Albertville wilden diverse renners mee in de vlucht van de dag. Uiteindelijk lukte dat twee renners, die een lange dag vooruit mochten rijden. In de vallei van de Rhône bereidde het peloton zich voor op een finale met een kans op waaiers. Team Jumbo-Visma reed heel de dag attent van voren om Vingegaard en Van Aert uit de wind te houden.

In de laatste twintig kilometer ging het op de kant, mede door het initiatief van de geel-zwarte formatie. Het peloton scheurde in stukken en brokken, maar dat kon een massasprint niet voorkomen. Van Aert zat mede dankzij Mike Teunissen perfect gepositioneerd en reed een sterke sprint. Alleen Cavendish bleek een fractie rapper.

“Het was een hectische, maar leuke finale”, zegt Van Aert. “Ik kon vanuit de slipstream van Cavendish komen, maar toen ik in de wind kwam kon ik het verschil niet meer goedmaken. Excuses hoef ik niet te zoeken: hij was gewoon sneller vandaag. Ik zat op de plaats waar iedere sprinter in deze Tour wil zitten en daar moet ik Mike heel erg voor bedanken. Hij heeft mij prachtig afgezet. Dit is motiverend om er de komende etappes nog wat van te maken. Morgen ga ik in ieder geval Jonas weer helpen en hoop ik veel Belgische supporters op de Mont Ventoux te zien.”

De Belgisch kampioen blikt ook nog terug op de waaiervorming in de finale. “Het was aangekondigd, maar de wind waaide uiteindelijk toch een beetje anders. Normaal zou het onheil voornamelijk in de laatste tien kilometer zitten, maar nu ging het daarvoor al vliegensvlug in het peloton. Mike, Jonas, Tony en ik zaten daar goed vooraan. Ik had gehoopt dat er iets meer ravage door de wind zou zijn, dan hadden er misschien wat meer snelle mannen gelost geweest. Toch kijk ik terug op een goede en vermakelijke dag.”

Vingegaard gaat als nummer vier van het klassement naar de elfde etappe, met de dubbele beklimming van de Mont Ventoux. “Het was een hectische finale, maar het team heeft mij geweldig gesteund. Ik kwam eigenlijk nooit in de problemen en dat doet mij echt goed. Ik vind het leuk om zo voor het klassement te knokken. Dat past mij wel. Ik kijk uit naar de Ventoux. Hopelijk heb ik goede klimmersbenen.”