Vanuit het vertrek ontstond er een kopgroep van drie renners met een maximale voorsprong van vijf minuten. Nadat de kopgroep op ongeveer twintig kilometer voor de meet gegrepen werd, pakte Team Jumbo-Visma de koers wederom in handen.

Een sterke Nathan Van Hooydonck piloteerde zijn ploeggenoten naar voren in het peloton en hield het tempo hoog. Door de inspanning van de Belg moesten meerdere sprinters de rol lossen en konden ook aanvallers niet wegkomen uit het peloton. Vervolgens was het aan Teunissen om op zijn beurt Laporte en Van Aert naar de laatste kilometer te brengen. Laporte bracht Van Aert vervolgens in ideale positie naar de laatste hectometers van de koers, waarna de kampioen van België net tekort kwam voor de overwinning en derde werd. De valpartij van de Fransman leidde tot relatief weinig verwondingen.

Van Aert wist tot nu toe in elke etappe van Parijs-Nice een podiumplek te behalen, maar wilde vandaag graag winnen. “Ik werd heel goed gepiloteerd door Mike en Christophe in de finale. Daarvoor hadden we de koers hard gemaakt en alles verliep eigenlijk zoals ik wilde. Helaas waren de benen niet sterk genoeg om Pedersen pijn te doen vandaag.”

Laporte leek na zijn lead-out voor Van Aert rustig naar de streep te kunnen rijden, tot hij plots tegen de grond ging. “Ik weet niet wat er gebeurde. Ik had mijn werk voor Wout gedaan en reed natuurlijk wat langzamer dan de anderen. Ik kon de val niet ontwijken. Het valt mee, maar het is natuurlijk altijd beter om niet te vallen”

Voor Laporte zal de concurrentie voor het behouden van zijn gele trui na de tijdrit van morgen wellicht uit zijn eigen ploeg komen. “Ik weet niet zeker of ik na morgen de gele trui nog draag. Maar als ik hem morgen verlies, dan liever aan Wout of Primoz.”