Met vijf gecategoriseerde beklimmingen kregen de renners een uitdagende etappe voorgeschoteld. De klassementsmannen keken vooral uit naar de Alto do Malhão, een steile muur van 2,5 kilometer aan bijna tien procent. Deze scherprechter moest in totaal twee keer worden beklommen waarbij de laatste top ook de aankomst was. Maar nog voor de Alto do Malhão opdoemde, was het Van Aert die als eerste de knuppel in het hoenderhok gooide, en met hulp van Per Strand Hagenes – die in de traditionele vroege ontsnapping zat - richting de kop van de wedstrijd reed.

Samen met Gijs Leemreize en Ben Healy begon de 29-jarige Belg met een kleine voorsprong aan de slotklim. Op twee kilometer van de aankomst strandde de dappere aanvalspoging, en werd de kopgroep ingelopen door het kleine peloton, inclusief Tratnik en Kuss. De twee renners van de geel-zwarte formatie reden met de besten naar de top, maar kwamen nipt tekort voor de etappezege. Daniel Felipe Martínez wist als eerste over de streep te komen.

Tratnik was tevreden over de manier waarop de ploeg gereden had. “We probeerden de koers aantrekkelijk te maken. Van Aert deed het vandaag fantastisch en hij kwam heel ver, maar helaas werd hij net voor het einde gegrepen. Kuss en ik zaten door zijn aanvalspoging comfortabel in de groep. Het was aan de andere teams om Van Aert terug te halen. We hebben als team vandaag fantastisch werk geleverd, en ik ben persoonlijk blij met mijn resultaat in het eindklassement.”

“Ik hoopte tijdens mijn aanval iets dichter bij de ritwinst te komen”, vulde Van Aert aan. “Op een gegeven moment zag het er goed uit, maar ik voelde ook dat Healy iets beter was. Toen de groep ons eenmaal in het vizier had, liet ik me uitzakken in de hoop dat ik iets voor mijn ploegmaats kon betekenen, dit lukte helaas niet meer. In het algemeen mogen we heel tevreden zijn over onze koers deze week. We hebben een ritzege behaald en staan op het podium van het eindklassement. Dat geeft vertrouwen voor de komende weken.”