Van Aert was aan het begin van de rit naarstig op zoek naar de juiste poging om mee te zitten in de vlucht van de dag. Eenvoudig ging dat niet. Uiteindelijk lukte het Jorgenson mee te glippen met de goede uitvalspoging. 

Op de steilste klim van de dag probeerde Van Aert dan maar vanuit het peloton de oversteek te maken richting de kop van de koers. In mum van tijd reed de Belg een stuk dichter naar de kopgroep toe, maar hen bijhalen lukte Van Aert niet. 

Jorgenson stuitte intussen in het front op enkele sterke renners. Het was Kaden Groves die zich de beste toonde en de rit op zijn naam schreef. In het achtervolgende groepje bolde Jorgenson uiteindelijk als negende over de streep. 

“Aan het begin had ik niet de benen waar ik op hoopte”, vertelt Van Aert. “Desalniettemin probeerde ik mee te zitten. Dat lukte helaas niet direct. Ik probeerde de oversteek nog te maken. Uiteindelijk reden we een beetje in niemandsland. De focus gaat nu op morgen. Dan wacht er nog een mooie kans.”

Jorgenson geeft aan dat hij veel kruit verschoot aan het begin. “Het kostte al veel kracht om mee te zitten met de vlucht. Ik voelde dat ik daar al redelijk veel energie had verspeeld. Ik probeerde nog een keertje om weg te komen uit een groep, maar al snel merkte ik dat het er vandaag niet inzat. Dat is natuurlijk heel jammer, maar ik denk dat de koers een eerlijk verhaal heeft verteld”, vertelt de Amerikaan eerlijk.