In de lastige slotetappe rondom Nice, waarin de Col d’Eze vier keer beklommen moest worden, dunde het peloton al snel uit tot een favorietengroep waarin De Vries namens de ploeg knap stand wist te houden tussen alle klassementsrensters.

De Nederlandse knokte voor wat ze waard was en kon lang aanklampen bij de sterksten, maar moest op de laatste beklimming van de Franse scherprechter de topfavorieten voor de eindzege laten gaan. De Vries kwam uiteindelijk als achtste over de finish, waardoor ze naar de twaalfde plaats in het eindklassement stijgt.

“Ik had deze prestatie niet direct verwacht,” vertelt De Vries na afloop. “De benen voelden goed en gelukkig kon ik de schifting overleven. Op de slotklim ontplofte de koers en probeerde ik mijn eigen tempo te rijden. In de sprint om de achtste plek ging ik vroeg aan en verraste ik mezelf met mijn sterke spurt. Ondanks het uitvallen van Pauline kijk ik met een tevreden gevoel terug op de afgelopen week. Het was natuurlijk een enorme domper, maar als team hebben we ons sterk herpakt.”

Teammanager Rutger Tijssen kijkt met gemengde gevoelens terug op de afgelopen week. “We kwamen hier met één groot doel naartoe en dat hebben we helaas niet kunnen behalen. Dat is heel jammer, maar het is mooi om te zien dat andere rensters opstaan als het hoofddoel niet meer bereikt kan worden en dat je veel progressie ziet bij verschillende rensters.”

Nu de Tour de France erop zit, richt Tijssen de blik op de rest van het seizoen. “We gaan de komende periode, als Pauline weer fit is, de Tour de France Femmes evalueren. Dat hoort er natuurlijk bij. We gaan kijken wat we hebben gedaan en wat we beter hadden kunnen doen, om dit uiteindelijk mee te nemen naar de rest van het seizoen en volgend jaar.”