De start en aankomst van de elfde Vuelta-etappe lag in Padrón. Het peloton vertrok voor een heuvelachtige etappe van zo’n 166 kilometer. Na het startschot begon een lang gevecht voor een plaats in de vlucht van de dag. Pas na een uur koersen wist een grote groep van 39 renners – met daarbij Kruijswijk en Valter – zich los te rukken van het peloton.  

Richting de finale werd de kopgroep stelselmatig uitgedund. Kruijswijk moest de rol voorin lossen op de steile slothelling. Bij het ingaan van de laatste kilometers had een drietal renners een kleine voorsprong, maar de achtervolgende groep kon het gat dichten richting de slotkilometer. Met de aankomst in zicht pakte Dunbar uit met een late uitval. De Ier verraste iedereen en pakte de ritzege. Valter finishte uiteindelijk als elfde op enkele seconden van Dunbar.  

“Ik ben de ploeg dankbaar dat ik vandaag de vrijheid kreeg om het te proberen”, zegt Valter na afloop. “Het was lastig. Ik heb heel veel moeten geven in het openingsuur. Ik wist dat ik moest blijven gaan, waarna ik uiteindelijk in de ontsnapping zat samen met Steven.”  

“In de finale kwamen we er alsnog bij, maar ik moest wel rekenen op mijn sprint. Ik wist dat ik niet de snelste was in deze groep, maar wilde er vol voor gaan. Het was moeilijk om het perfecte moment uit te kiezen waarop ik mijn sprint moest beginnen. Ik zal Wout van Aert wat tips vragen hoe ik het de volgende keer beter kan doen”, besluit Valter met een knipoog.