In de 63e editie van de Duitse klassieker koos een viertal renners al vroeg de aanval. De kopgroep bouwde op het heuvelachtige parcours een mooie voorsprong op, maar speelde geen rol in de strijd om de dagzege door de controle in het peloton, waarin de Nederlandse formatie zich van voren toonde.

Op de scherprechter van de dag, de Mammolshain, brak de finale open. Tulett bleek ijzersterk en zorgde voor een flinke schifting in het peloton, waardoor een groep van twaalf renners richting de finish trok. In de straten van Frankfurt bleek de jonge Brit alert, maar kwam hij nipt tekort voor de zege.

“Ik kijk met een enorm goed gevoel terug op de koers van vandaag,” vertelde Tulett na afloop. “Het plan was om ons aanvallend te tonen en dat hebben we als team goed uitgevoerd. Op de laatste beklimming van de Mammolshain was ik samen met Baudin weg, maar het was niet verstandig om met zijn tweeën door te rijden. In de groep die uiteindelijk ontstond was de samenwerking goed en ik ben blij dat ik een mooie sprint heb kunnen rijden.”

Voor de 24-jarige renner is het zijn tweede podium dit voorjaar, nadat hij eerder al derde werd in de Waalse Pijl. “Ik kijk met een positief gevoel terug op de afgelopen weken. Na mijn valpartij in de Ronde van het Baskenland wist ik niet goed waar ik zou staan in de klassiekers. Dat ik uiteindelijk twee keer het podium haal in twee mooie koersen, doet me veel deugd.”